سلام

پست دهم را به یکی از وبلاگهای مورد علاقه خودم که در پست چهارم هم به عنوان وبلاگی ارزشمند معرفی شد، اختصاص میدهم. وبلاگ "یادداشت های یک دختر ترشیده" ، همانطور که پیش از این هم گفتم، وبلاگهای اینچنینی به چیزی فراتر از نقد و بررسی های باری به هر جهت نیازمندند، بنابراین متن دعوت به نقد این وبلاگ نیز با همه پستهای پیشین متفاوت بود و از کلمه "نقد" در آن فاکتور گرفته شد.

1- نویسنده این وبلاگ خانمی 29 ساله با نام مستعار آنی (دختر ترشیده)، دارای مدرک تحصیلی نمیدانم چه و شاغل می باشند.

2- اولین نکته یی که در این وبلاگ خودنمایی میکند نام آن می باشد که مطمئنا توجه بسیاری از مخاطبانش را اینگونه به سمت خود جلب کرده است، در این مورد سخن را کوتاه میکنم زیرا خود نویسنده به بهترین شکل درباره ی آن نوشته اند ( برای این وبلاگ از اسم "دختر ترشیده" استفاده کردم تا در کنار استفاده تبلیغاتی(!) از آن، کنایه ای باشد به همه مجردها – دختر و پسر – و قرار است که با هم درباره ی مشکلات مجردها و متاهل ها حرف بزنیم.خدایی اش شما به خاطر کنجکاوی در مورد اسم وبلاگ به اینجا نیامدید؟! اگر اسم وبلاگ یک چیز دیگر بود عمرا نمی آمدید. خوب باید اول یک جوری می کشاندمتان اینجا تا بعد، از مطالب گهربارم! مستفیضتان کنم یا نه؟! پس اینقدر گیر ندهید که اسم وبلاگ را عوض کنم.) و این جز نبوغ، هوش و ذوق نویسندگی ایشان نمایانگر چه می تواند باشد؟!

3- و اما سبک نویسنده وبلاگ مذکور، بر خلاف بیشتر وبلاگهای پیشین که طنز را با لودگی، مسخرگی ، وقاحت و پرده دری اشتباه گرفته بودند، نمونه قوی و واقعی طنز را می توانید در این وبلاگ ببینید، گاهی بعضی پستها را که می خوانم، نا خودآگاه در دلم میگویم، آه دختر، تو فوق العاده یی.

آیا بیان آسیب های اجتماعی، هنجارها و ناهنجاری های جامعه در دو خط مطلب طنزآمیز صد ها بار مشکل تر از یک ساعت سخنرانی در این باره نمی باشد؟! نکته مثبتی که در طنز می توان یافت این است که در لفافه آن می توان به مواردی اشاره کرد که شاید بیانش بصورت مستقیم روا نباشد، هر چند کج فهمی های زیادی به دنبال خواهد داشت، اما مخاطب خود را نیز به خوبی پیدا می کند.

4- کامنتری بسیار خوب راجع به وبلاگ ایشان نوشته بودند که می توان به عنوان یک "منبع و مرجع در جامعه شناسی"  بدان مراجعه کرد، جز این است که در لفافه طنز، شوخ طبعی و حتی گهگاه روزمره نویسی به بهترین شکل به مشکلات و آسیب های اجتماعی اشاره شده است؟! جدا به عنوان یک خواننده همیشگی این وبلاگ می توانید منکر تاثیر هرچند کوچیک و جزئی آن بر افکار و فرهنگ لغات عامیانه تان در بکارگیری لغاتی چون "ترشیده و غیره" شوید؟!

5- جالب آن است که طنازی و ذوق نویسنده مذکور، استعداد بسیاری از کامنترهایشان را در این امر شکوفا کرده است، تعدادی از کامنترهای خوش ذوق هم جو کامنت دانی را همراه مطالب وبلاگ به شکلی جالب پیش میبرند و بر حسب موضوع پست ها، بحث های خوبی بین آنها ایجاد میشود که مطمئنا وبلاگ نام برده شده نیز چنین می طلبد.

6- نگاه سطحی بسیاری از مخاطبان، خوانندگان و کامنترهای وبلاگ فوق الذکر برای بنده جای بسی تعجب گذاشته است، کامنتهای اهانت باری که حتی بارها باعث کناره گیری نویسنده از وبلاگ شد، خانم هایی که با حرفهای اینچنین " آبروی هر چی زن رو بردی، شوهر کردن اینقدر مهمه حالا؟! " دهان بنده و چشمهایم را این هوا باز کردند که یعنی اینها تنها برداشتی که از این وبلاگ داشته اند، تلاش در جهت همسریابی نویسنده مذکور بوده است؟! سرکار خانم آنی تصور میفرمایید اگر این سخنان را در دنیای خارج از نت بگویید، چند درصد مخاطبانتان را اینگونه افراد تشکیل دهند؟! مطمئنا تعداد کمی مشمول این قضیه نخواهند شد، پس چه انتظاری می توان داشت از مخاطبان دنیای مجازی که در ابتدا به خاطر نام وبلاگتان از هر قشر و سن و جنسیتی قدم در وبلاگتان نهاده اند؟! آیا می توان تاثیر شگرفی در دیدگاه افرادی که چندین برابر شدن ارزش یک کالای آک را در خرید و فروش به ارزش و اعتبار مغز آک بند خود نیز تعمیم میدهند، داشت؟!  

7- اگر چندین ماه پیش درباره ی این وبلاگ می نوشتم، مطمئنا یکی از اشکالاتی که بر آن وارد میکردم، رفتار متکبرانه نویسنده با کامنترها و مخاطبانشان بود که گاهی نادرست و بی رحمانه می نمود، اما مدتی که گذشت در برخی موارد به ایشان احسنت گفتم و رفع سوتفاهم شد، نام، موضوع، جو و شرایط وبلاگ اینطور برخورد سرسختانه را با کامنترها و مخاطبان می طلبد، که بارها به وضوح دیده ام کمی ملاطفت باعث شده است بعضی (به همه تعمیم ندهید) پا از گلیمشان فراتر نهند، و از آنجایی که بسیاری از ما آخر جنبه می باشیم، بد نیست دممان همان اول کوتاه شود. اما می خواهم نکته یی را به سرکار خانم آنی و دیگر بلاگرهای محترم متذکر شوم، وقتی شما در محلی عمومی چون وبلاگستان می نویسید، آگاه باشید که خواسته یا ناخواسته حقی را برای خوانندگانتان بر گردن خود انداخته اید، آیا همین خوانندگان و مخاطبان نیستند که به کار شما ارزش و اعتبار میدهند؟ آیا اگر یک اثر هنری، ادبی و علمی بسیار ارزشمند، مخاطب و خواننده یی نداشته باشد، فاقد هر گونه اعتبار نمی گردد؟ آیا بعد از مدت طولانی برخورد با یک سری مخاطب و آشنایی هر چند جزئی با آنها، بهتر نیست تغییری هر چند جزئی در روندتان ایجاد کنید؟ و این را بدانید نه شما لطفی فراتر از مطالبتان به خواننده هاتان میکنید و نه آنها کاری فراتر از مخاطب قرار گرفتن و بیان عقیده و نظرشان در مورد شما میکنند، همه چیز متقابل و دو سویه انجام میشود.

8- اینکه وبلاگ شما با عمری کمتر از دو سال، همیشه در صفحات ابتدایی سایت های آمارگیر است، نشان دهنده ی مخاطب پسند بودن مطالب و نوشته هاتان و همچنین زیرکی نویسنده در انتخاب نام وبلاگ است، اینکه وبلاگی از رده ی شخصی که موضوع خاصی را دنبال میکند و بالطبع مخاطبان خاصی را می طلبد بر خلاف وبلاگهای روزمره نویسی، تا این اندازه بازدیدکننده داشته باشد بسیار قابل توجه است، گو اینکه مخاطبان واقعی و پر و پا قرص بیش از این تعداد به نظر میرسند.

9- اینجا را بخوانید، خدمت آنان که از موضوع بی اطلاعند عرض کنم از نویسنده وبلاگ یادداشت های یک دختر ترشیده به عنوان مهمان ویژه در جلسه اختتامیه جشنواره وبلاگ نویسی زن، جامعه و مشارکت که از سوی شاخه زنان جبهه مشارکت برگزار شد، دعوت به عمل آمد، که متن کامل این خبر را می توانید در سایتی که لینکش را گذاشته ام، بخوانید، مثل اینکه ایشان در دنیای خارج از نت هم دست از شوخی و طنز بر نمیدارند، تصور کنید مهمان ویژه در جلوی حضار که در بینشان اشخاص مهم سیاسی چون معاون رئیس جمهور سابق هم به چشم میخوردند، خود را " یک دختر ترشیده" معرفی کند.

10- خارج از بحث نقد، مطمئنا نظرات صادقانه و بی پرده شما چه درباره ی نقاط مثبت و چه راجع به کاستی ها و نقاط منفی وبلاگ مذکور برای نویسنده آن که اهدافی فراتر از نوشتن در دنیای مجازی دارند، مفید خواهد بود، حداقل با دیدگاه مخاطبان خود در دنیای وبلاگستان آشنا میشوند و می توانند تا حدودی به مخاطبان واقعی کتابی که انشاا.. در آینده به نام ایشان چاپ خواهد شد، تعمیم بدهند. همانطور که در نقدهای پیشین هم گفتم متاسفانه در وبلاگها، جو سنگینی بین بلاگر و کامنترها وجود دارد که گاهی رودربایستی سبب آن میشود، حداقل اینجا می توانید راحت اظهار نظر کنید.

11- نمی خواهم اغراق و یا بزرگ نمایی داشته باشم در مورد این وبلاگ، باید بگویم که بسیاری از پست های ایشان نیز صرفا طنز و شوخ طبعی بوده اند و شاید که نه، حتما مفهوم و تلنگر خاصی را در لفافه ی خود به همراه نداشته اند، این مورد، موضوع خاصی نیست، اجازه بدهید مثالی بزنم، یکی از کارگردان های معروف سینمای ایران وقتی در بین دو منتقد قرار گرفته بودند که راجع به فیلمی از ایشان سخن میگفتند، با تعجب رو به مجری برنامه کرده گفتند، بنده جدا از این صحنه هیچ منظور خاصی نداشته ام که اینطور برداشت های مفهومی شده است، خودم هم تعجب کرده ام.

12- به عنوان یک خواننده باید بگویم بارها وقتی خواسته ام صفحه این وبلاگ را ببندم، به یاد این حرف افتاده ام که " بعضی آدمها در هر عرصه یی چون تحصیل، شغل، هنر، ادبیات، ورزش و غیره قدم بگذارند موفق هستند" شاید برای ایشان در واقعیت چنین نباشد، اما همین که همچین حسی به خواننده میدهند، قدرت نوشته های ایشان را نشان نمیدهد؟ هرچند بنده معتقدم اگر فردی چنین حسی در زندگی واقعیش نداشته باشد نمیتواند تا این اندازه نقش بازی کند، پس حتما چیزی در میان است.

13- سرکار خانم آنی شاید در ابتدا که نوشته هایتان را در وبلاگی ساده از رده ی شخصی شروع کردید، تصور نمیکردید در مدتی کمتر از یک سال به یکی از پر مخاطب ترین و پر بازدید کننده ترین وبلاگها مبدل شوید، بعد از مدتی به عنوان بلاگری موفق در دنیای واقعی نیز معرفی شوید، و حال در فکر چاپ کتابی از همین وبلاگ به ظاهر ساده ی شخصی باشید. به عنوان یکی از خوانندگان وبلاگتان آرزوی موفقیت روزافزون در تک تک مراحل زندگیتان دارم.

پ.ن1: اینجا را بخوانید، وبلاگ نوپای ما در همین دو ماه آغازین زندگیش شاهد چه چیزهایی که نبود، پست های بلند بالایی علیه خودش را دید، فتواهای تحریم را بر دیده منت گذاشت، و اما اینبار نویسنده خوش ذوقی شعری را در وصف ما و وبلاگمان سرودند، خدا را شکر نمردیم و شعری در وصف خودمان هم شنیدیم.

پ.ن2: بسی خرسند شدیم وقتی ردپای بسیاری ار کامنترهای خودمان را بعد از پست "معرفی وبلاگها" در وبلاگ فوق الذکر دیدیم، خوب است به جای خواندن آن وبلاگهای روزمره نویسی سه تا صد تومن، وبلاگهای اینچنینی را نیز در برنامه ی خود قرار دهید.

پ.ن3: با توجه به آشنایی بنده با سابقه کامنت گذاشتن تعدادی از کامنترهای وبلاگ خودم، باید بگویم هر گونه نسبت سببی و نسبی را با نویسنده وبلاگ مورد نقد تکذیب میکنم، مگر خودتان نبودید که پیشنهاد میدادید پستی را به یکی از وبلاگهای مورد قبول و علاقه خودم اختصاص بدهم؟! پس کامنتی خارج از بحث نگذارید لطفا!!!